Je begint enthousiast. Je hebt een Denk Vooruit‑foldertje gelezen, een paar Preppertalk‑podcasts gekeken en denkt: “Nou, dat doe ik effe.” Vijf minuten later sta ik in de bouwmarkt met een mandje vol spullen waarvan ik niet eens weet of ik ze nodig heb.
Een zaklamp die meer lumen heeft dan de lantaarnpaal op de hoek
Een powerbank die volgens de verpakking een Tesla kan opladen
En een rol ducttape, want ja… ducttape hoort erbij. Punt.
Ondertussen vraagt een medewerker of je “ergens mee geholpen kan worden”. ik mompel iets over “noodsituaties” en “waterfilter” en ziet hem langzaam achteruit schuifelen. Welkom in de wereld van preppen.
Thuis ga je googelen. Dat had je niet moeten doen.
Je begint bij de Denk Vooruit‑campagne: “Zorg voor water, eten, licht, warmte.” Lekker overzichtelijk.
Maar dan klik je door naar YouTube. Ineens zit je in een rabbit hole van Amerikanen die in een bunker wonen met 14 jaar aan ingeblikte bonen en een AR‑15 voor elke dag van de week.
Ik wou gewoon weten hoeveel water je moest opslaan. Nu twijfel ik of ik überhaupt nog boven de grond moet wonen.
ik besluit klein te beginnen. Een paar blikken soep, wat rijst, een waterfilter. Maar dan komt het stemmetje in je hoofd; “Ja maar… als ik dan tóch besag ben…”
En voor je het weet sta je bij de kassa met 2 kilo rijst… 8 liter water… 3 zakken pasta… en een noodradio waarvan je nog steeds niet weet hoe die werkt
De kassière kijkt me aan alsof ik óf een hamster bent óf iets weet wat zij niet weet.
Nu komt het gevaarlijkste deel: gear.
ik ontdekt DutchPrepper. zie messen, firestarters, nooddekens, waterfilters, tassen, zaklampen, kooksetjes, tentjes, powerstations…
En ik denk bij mezelf: “Ik heb dit allemaal nodig.”
Heb je dat? Nee. Ga je het toch kopen? Waarschijnlijk wel.
M’n vrouwtje vraagt waarom er ineens een rugzak van 65 liter in de woonkamer staat. Ik zeg “Voor als het nodig is.” Waarvoor precies? Geen idee. Maar het voelt goed.
Na een paar weken ben was ik de draad kwijt.
Denk Vooruit zegt: “72 uur.” YouTube zegt: “72 maanden.”Preppertalk zegt: “Rustig joh, begin gewoon met water en een plan.”Je buurman zegt: “Ik heb een aggregaat gekocht.”
“Misschien moet ik verhuizen naar Drenthe.”
Je ziet het bos door de bomen niet meer. Sterker nog: je ziet niet eens meer waar het bos begint.
En dan komt het moment dat je beseft:
Je hoeft geen bunker te bouwen. Je hoeft geen 300 kilo rijst op te slaan. Je hoeft geen tactisch vest te dragen in de Jumbo.
Een beetje water, een beetje eten, een beetje licht, een beetje warmte en een beetje gezond verstand.
Misschien toch die man‑cave. Maar dat is meer voor de gezelligheid.
Preppen is geen sprint. Het is geen wedstrijd. Het is geen “wie heeft de meeste blikken knakworst”.
Het is gewoon slim nadenken. Een beetje vooruitkijken. En vooral: niet gek laten maken.